Księgi wieczyste – ustrój
Księga wieczysta jest to rejestr dostępny publicznie, który prezentuje status prawny nieruchomości. Umożliwia autorytatywnie spradzić, kto i jakie ma prawa do danej nieruchomości. Instytucja ksiąg wieczystych funkcjonuje w wielu europejskich systemach prawnych, chociaż niewątpliwie rozwiązania prawne są inne w różnych krajach. Od 1991 roku księgi wieczyste są prowadzone przez wydział ksiąg wieczystych w sądzie rejonowym według miejsca położenia nieruchomości. Księgi wieczyste zakłada się dla nieruchomości, a nie dla ludzi, to znaczy, że jedna osoba może być wskazana jako właściciel w wielu księgach wieczystych, natomiast to samo prawo własności winno być wpisane w wyłącznie w jednej księdze wieczystej.
Ustrojem ksiąg wieczystych rządzi kilka zasad. Najważniejsze z nich to: jawność formalna mówiąca, że każdy może w obecności pracownika sądu poznać treść księgi wieczystej. Nie można tłumaczyć się nieznajomością treści w księdze wieczystej. Z kolei domniemanie zgodności ze stanem prawnym Wskazuje, że przyjmuje za pewne, że stan prawny ujawniony w księdze wieczystej jest zgodny z rzeczywistością. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych określa, że w razie niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a faktycznym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść Kupującego na podstawie wpisu. I ostatnia zasada – pierwszeństwo praw wpisanych, czyli ograniczone prawa rzeczowe wpisane do księgi wieczystej mają pierwszeństwo przed identycznymi prawami, które nie są wpisane.